خاشع‌تر از تو نديدم ! پس موسى سجده‌كنان بر زمين فرو افتاد و گونه‌هايش را از سر فروتنى و خضوع براى پروردگارش بر خاك ماليد . پس خدا وحى كرد : اى موسى ! سرت را بالا بگير و دستت را بر موضع سجودت و بر چهره‌ات بمال سپس آن را به هر جاى بدنت كه مىخواهى بكش چرا كه آن مايه امان از هر بيمارى ، درد ، آفت و بلايى است . امام صادق عليه السّلام هركسى بيماريى دارد بايد هر روز صبح به مدت چهل روز ، چهل مرتبه بگويد : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . الحمد للّه ربّ العالمين . حسبنا اللّه و نعم الوكيل . تبارك اللّه أحسن الخالقين . و لا حول و لا قوّة إلّا باللّه العليّ العظيم . همچنين نقل است : هركس خواستار عافيت و تندرستى است در سجده‌ى دوم دو ركعت اول نماز شب بگويد : يا علىّ . يا عظيم . يا رحمن . يا رحيم . يا سميع الدّعوات . يا معطى الخيرات . صلّ على محمّد و آله . و اعطنى من خير الدّنيا و الآخرة ما أنت أهله . و اصرف عنّي من شرّ الدّنيا و الآخرة ما أنا أهله ، و اذهب عنّي هذا الوجع ( نام بيمارى را بگو ) فإنّه قد غاظنى و احزننى و در دعا اصرار و استمرار بورزد ، كه همانا در عافيت و سلامتىاش تعجيل مىشود / ان شاء اللّه تعالى / اين دعا ، دعاى عافيت نام گرفته است و سعد بن عبد اللّه آن را از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه فرمود : نزد پدرم ، امام باقر عليه السّلام نشسته بوديم و مردى نزد او بود كه يكى از دستانش فلج شده بود و از ايشان خواست تا دعا كنند و يادآور شد كه سنگ مثانه دارد و قادر به بول ادرار نيست مگر به سختى ؛ پس پدرم به او امر كردند كه بعد از نماز شب ، درحالىكه در سجده است اين دعا را بخواند ، آن مرد چنين نمود و به اذن خداوند متعال شفا يافت ، پدرم را از عافيت يافتن آن مرد آگاه ساختم حضرت فرمود : پسرم ! هركس آن بلا و مصيبتى را كه بدان مبتلا شده است از مردم پنهان دارد و به خداوند متعال شكايت برد و به هنگام خواندن اين دعا از او عافيت خواهد ، به اذن خداوند متعال سلامت و عافيت داده مىشود . امام صادق عليه السّلام فرمود : به هنگام بيمارى درحالىكه زير آسمان هستى و دستانت را بالا بردى بگو :